باهم هستیم، اما باهم نمیسازیم؛ اقتصاد سیاسی همکاری در ایران
از هیئت و خیریه تا بازار و حزب، تجربهٔ همکاری در ایران یکسان نیست. این مقاله نشان میدهد چگونه هزینهٔ نمایندگی مستقل، نااطمینانی دربارهٔ آینده و دسترسی شخصی به منابع، ساختن سازمانهای پایدار را دشوار میکنند. با مرور تجربهٔ وقف، تشکلهای حرفهای، احزاب دههٔ ۱۳۲۰، والیبال ایران و توسعهٔ کرهٔ جنوبی، پرسش اصلی دنبال میشود: چه زمانی حاصل همکاری از اشخاص فراتر میرود و به دارایی ماندگار سازمان تبدیل میشود؟
آسیبشناسی برنامهریزی توسعه در ایران
این مقاله به آسیبشناسی چندلایه توسعه در ایران میپردازد؛ از تاریخچه برنامهریزی و تأثیر مکاتب نظری تا تجربه زیسته روستاییان، جوانان، زنان و حاشیهنشینان. متن نشان میدهد چرا مدلهای وارداتی، تمرکزگرایی، فساد نهادی و بیاعتمادی اجتماعی باعث ناکامی برنامههای توسعه شدهاند. همچنین راهکارهایی چون تغییر منطق برنامهریزی، ایجاد نهادهای ارزیابی مستقل، تمرکززدایی و تقویت مشارکت مردمی ارائه میشود. این مقاله دعوتی است برای بازاندیشی در مسیر توسعه ایران.