این مقاله به کالبدشکافی شکاف اقتصادی ایران و همسایگان (۲۰۰۳ تا ۲۰۲۶) می‌پردازد. با بررسی داده‌های بانک جهانی، نشان می‌دهیم که عقب‌ماندگی استراتژیک ما حاصل کمبود منابع نیست، بلکه نتیجه نااطمینانی نهادی، فرسایش سرمایه و قفل‌شدگی تولیدی است. در حالی که رقبایی چون ترکیه و عربستان مرز تریلیون دلار را رد کرده‌اند، اقتصاد ایران درگیر تورم مزمن و افت سرمایه‌گذاری است. در پایان، سه سناریو برای آینده‌پژوهی ۲۰۳۰ و نقشه راهی برای تغییر ریل اقتصادی ارائه شده است.