آتشبس روی دستگاه اکسیژن؛ خلیجفارس در آستانه یک نظم تازه یا یک جنگ ناخواسته؟
این مقاله بحران تازه ایران و آمریکا را نه صرفاً بهعنوان احتمال یک جنگ، بلکه بهمثابه نشانهای از فروپاشی نظم قدیمی خلیجفارس تحلیل میکند. متن نشان میدهد چرا آتشبس فعلی شکننده است، چرا اعراب منطقه میان همکاری با آمریکا و ترس از فروپاشی ایران گرفتارند، نقش اسرائیل، چین و روسیه در معادله چیست، و چگونه زمان میتواند خطر خطای محاسباتی و جنگ ناخواسته را افزایش دهد.
مماشات و زمان؛ چرا صلحطلبی با رژیمهای ایدئولوژیک، به انباشت بحران میانجامد؟
این مقاله میکوشد نشان دهد که مماشات را نباید با دیپلماسی یا تعامل یکی گرفت. در مواجهه با رژیمهای ایدئولوژیکِ بحرانمحور، امتیازدهی یا تعلل لزوماً به صلح ختم نمیشود، بلکه میتواند به انباشت بحران در طول زمان بینجامد. با مرور چهار تجربه تاریخی ـ از توافق مونیخ و تعلل آمریکا در برابر فاشیسم تا پرونده هستهای کره شمالی و الگوی مواجهه با جمهوری اسلامی ـ مقاله توضیح میدهد که زمان در سیاست بیطرف نیست: یا به سود مهار بحران کار میکند، یا به سود گسترش آن. در پایان، «محدودسازی» بهعنوان بدیل راهبردیِ دوقطبیِ جنگ یا مماشات طرح میشود.
از گوگمل تا جنگ شبکهمحور: برتری اطلاعاتی و بحران منطق بازدارندگی
این مقاله با مرور نمونههایی از گوگمل، انیگما، بحران موشکی کوبا و جنگ ششروزه نشان میدهد که مزیت تعیینکننده در جنگ فقط به شمار نیرو و کیفیت تسلیحات وابسته نیست، بلکه به توان تبدیل اطلاعات به تصمیم بستگی دارد. متن سپس با تکیه بر مفهوم «اشراف اطلاعاتی پیوسته» توضیح میدهد که چگونه در عصر هوش مصنوعی و جنگ شبکهمحور، فاصله میان رصد، تحلیل و ضربه بهشدت کاهش یافته و همین تحول، منطق کلاسیک بازدارندگی را دچار اختلال کرده است.